تبلیغات
یاران امام زمان
یاران امام زمان
برترین اعمال شیعیانمان، انتظار فرج است.
پیام مدیریت وبلاگ :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، به این وبلاگ خوش آمدید . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وبلاگ ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما در بهتر شدن كیفیت مطالب وبلاگ یاری رسانید .

rss

درباره ما
سلام
به وبلاگ خودتون خوش اومدین
امیدوارم که لحظات خوبی رو اینجا داشته باشین!
ممنون میشم اگه با نظرات قشنگتون منو در بهتر شدن وبلاگ یاری کنین
با تشکر یاران امام زمان
ایمیل مدیر وبلاگ
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
نظرسنجی
مطالب سایت را چگونه ارزیابی می كنید؟





نویسندگان
صفحات اضافی
آمار و امكانات
آخرین بروزرسانی :
تعداد كل مطالب :
تعداد کل نویسندگان :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازید از وبلاگ :
  

ابتدا نیت كنید

سپس برای شادی روح حضرت حافظ یك صلوات بفرستید

.::.حالا كلید فال را فشار دهید.::.

برای گرفتن فال خود اینجا را كلیك كنید
دریافت کد فال حافظ برای وبلاگ



كد عكس تصادفی

كد تقویم


ساخت كد صوتی آنلاین




خرید شارژ ایرانسل، خرید شارژ همراه اول و خرید شارژ تالیا
جستجو

پیوندهای روزانه
لینك دوستان
آخرین مطالب ارسالی

هدف از مغالطه و سفسطه، كتمان حقیقت و اغواگری است. كسی كه مغالطه می كند، اصالتا بر آن است كه ذهن طرف مقابل را از حقیقت موجود منحرف كند. طرح غلط و نادرست صورت مسئله، یكی از اقسام پیچیده مغالطه است كه به واسطه آن، پاسخ نادرست مجال مطرح شدن پیدا می كند. پیش كشیدن موضوع نرمش با آمریكا برای حل مشكلات كشور، یكی از این قبیل مغالطه هاست. در مختصات تاریخی فروردین 1391، این پرسش كه «در برابر آمریكا باید نرمش نشان داد یا مقاومت كرد؟»، وجهی آمیخته به مغالطه پیدا می كند چرا كه اولا پرسشی تاریخ گذشته و منقضی است و ثانیا پاسخ شایسته خود را از ملت و حاكمیت ایران گرفته است و اگر این دو گزاره درست باشد كه هست، آن وقت می توان گفت مغالطه بزرگتر، برابر گرفتن دو كفه «سازش و نرمش» یا «مقاومت و پایداری» در ایران است. به عبارت دیگر جریان رسانه ای پیگیر ماجرا- شبكه عنكبوت- اساسا در بزرگ نمایی موضوع هم مغالطه كرده است.
دعوت به مذاكره و نرمش با آمریكا برای حل مشكلات و رفع فشار تحریم، از چند جهت به گریه بر سر قبر بدون مرده می ماند. 1- جریانی در این زمینه پیشقدم شده كه «قل» دوم آنها در خارج و در لابی با محافل آمریكایی و اروپایی، پیشنهاددهنده تشدید تحریم ها علیه ایران طی 2 سال گذشته بوده است. برخی از چهره های سیاسی كه بعد از تنگنای فتنه سبز- به واسطه تقسیم كار- از ایران خارج شدند و نقش رابط سازمان فتنه با اتاق های عملیات اطلاعاتی در آمریكا و اروپا را بازی كردند، «گرا»ی تحریم ها را برای تشدید فشار بر ملت ایران دادند. همان محافل طی دو دهه اخیر كسانی را در داخل جنبانده اند تا دم از سازش و نرمش در مقابل آمریكا بزنند.آنها می كوشند پارسنگی در كفه خالی آمریكا بگذارند و تهدیدهای او را معتبر نشان دهند. 2- اگر پاسخ ملت ایران در برابر فشار دشمن و تحریم های او، سازش و تسلیم بود، آن دو سیلی سخت بر گوش استكبار در 22 بهمن و 12اسفند 1390 (انتخابات باشكوه مجلس) نواخته نمی شد. قدرت نمایی ملت ایران در «خیابان» و «پای صندوق های رأی» در حالی نقش بست كه جریان چند ضلعی سیاسی- رسانه ای نقش آفرین در فتنه، دستكم به مدت 2 سال، خط تحریم سیاسی حاكمیت را دنبال كرده و جریان خارجی نیز اذعان كرده بود هدفگذاری تحریم های اقتصادی، خالی كردن پای صندوق ها از مردم است- بدین ترتیب می شد پای میز مذاكرات هسته ای، از ایران باج گرفت-اما ركورد مشاركت 65 درصدی مردم،راه را بر هر گونه مغالطه و وارونه نمایی درباره افكار عمومی ایران بست تا كسی در قواره های نخست وزیر رژیم صهیونیستی همین سه شنبه گذشته در جمع خبرنگاران اذعان كند «با وجود تحریم ها و چالش های اقتصادی، انتخابات پارلمانی باعث قوی تر شدن رژیم اسلامی شد. ایران حتی یك میلی متر از موضع خود درباره برنامه هسته ای عقب نشینی نكرده است.»
آنچه بنیامین نتانیاهو می گوید جمع بندی نتایج یك چالش 9 ساله است. دشمن در این چالش همه جانبه از هیچ حربه ای فروگذار نكرد. از تهدید به حمله نظامی و ترور دانشمندان هسته ای و خرابكاری تا نقض تعهدات متعدد و تحریم های چند لایه. افراد خوش بین به غرب و آمریكا در این چالش 9 ساله دیدند كه هرچه مقاومت و پیشروی، قرین پیروزی است، نرمش و درجا زدن و تعلیق صرفا موجب جسارت بیشتر دشمن می شود. 60 سال تجربه انباشته از روزگار دكتر محمد مصدق در سال های 32-1330 تا دوره دولت موقت و سپس برخی خوش خیالی ها در دولت های بعدی، كفایت می كند كه ملت ما ماهیت و جوهر تغییرناپذیر استكبار را بشناسند و دیگر به «نرمش» به عنوان یك گزینه و راه حل ننگرند. آمریكا و انگلیس كه مصدق سكولار و فاقد داعیه در زمینه حاكمیت اسلام را تحمل نكردند، چرا باید با دیگران از در مسالمت درآیند؟ كودتای 28 مرداد 32، سیلی سخت و بیداركننده آمریكا و انگلیس است كه صدای آن تا همیشه در گوش تاریخ ایران می ماند.
اما اینكه چرا جماعتی به سادگی از انبوه جنایت ها و ستم ها و خیانت ها و جنایت های جبهه استكبار در حق ملت ایران می گذرند و نسخه نرمش و تسلیم می پیچند، مسئله دیگری است جدا از حساب نظام «امت- امامت» در ایران كه هیمنه قدرت آمریكا را در 33 سال گذشته به ویژه یك دهه اخیر شكسته است. ملت ایران به موازات پیشرفت های شگرف در یك دهه گذشته و در حالی كه حاضر نبود درجا بزند، وزن گزینه مذاكره را از سعدآباد تا برلین و بروكسل و ژنو و اسلامبول سنجید و این بار در كنار آگاهی، یقین كرد كه راه عزت و پیشرفت، از مسیر ایستادگی و مقاومت می گذرد و نه معطل ماندن و از انحصارطلبان جهان اجازه پیشرفت خواستن. آنها كه در این میان كم آوردند و از قافله ملت جاماندند و شعار «لاطاقه لناالیوم»- امروز قدرت مواجهه نداریم- سر دادند، همان رجال و محافل سیاسی بودند كه پیش از این در ابتلا و آزمون های گوناگون لغزیده بودند. و آنها كه به لوازم آزمون های الهی پایبند نباشند و از حرمت ها عبور كنند، چگونه می توانند مؤمنامه اعلام كنند «كم من فئه قلیله غلبت فئه كثیره ً باذن الله» و «ربنا افرغ علینا صبراً و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الكافرین»؟!
اطاعت، مقدمه مقاومت و پایداری است و عبور از حدود الهی آدمی را به كجی و انحراف و گمراهی می كشاند. قرآن كریم در ماجرای خالی كردن میدان جنگ احد از سوی گروهی از مسلمانان، خبر از سنتی الهی می دهد. «انّ الذین تولوا منكم یوم التقی الجمعان انّما استزلّهم الشیطان ببعض ما كسبوا...» (آیه 551 سوره آل عمران). جز این نبود كه شیطان پای آنها را به خاطر برخی از رفتارهای گذشته شان لغزاند و نتوانستند پایداری كنند. به تعبیر مقتدای حكیم انقلاب «عمل بد، به عدم استقامت در میدان منتهی می شود. عمل بد به تغییر باورها منتهی می شود... ما تعجب می كنیم گاهی اوقات وقتی می بینیم عقاید افراد دگرگونی پیدا می كند. حالا به عامه مردم و به متن جامعه خیلی كاری ندارم؛ انسان گاهی روی نخبگان نگاه می كند، وقتی یك خرده تفحص می كند، می بیند كه این مربوط می شود به همین آیه شریفه انما استزلهم الشیطان ببعض ما كسبوا. یك پوسیدگی در دندان به وجود می آید، به آن نمی رسیم، یك وقت می بینیم زیر یك چیز سختی دندان شكست؛ می فهمیم ظاهر خوبی داشته اما پوك بوده. انسان یك شكستگی های این جوری را مشاهده می كند» (دیدار با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی، 32 خرداد 0931).
زمزمه نرمش با استكبار، مغالطه ای تاریخ مصرف گذشته و بلاموضوع در قیاس با تراز بالای شعور ملت ماست. اما می توان پرسید كه آیا بازیگرانی كه -دانسته یا ندانسته- آلت دست واسطه ها قرار می گیرند و این مغالطه را پیش می كشند، مورد احترام دشمنان خواهند بود؟ تاریخ كجا به یاد دارد كه سازشگران و خائنان به یك قوم، از سوی دشمن تكریم شده باشند؟ اینها فقط نقش افراد انتحاری و طعمه سرقلاب را بازی می كنند و اگر هم سرخط و سرلوحه شبكه زنجیره عنكبوت قرار می گیرند و بزرگ نمایی می شوند، صرفاً برای قربانی كردن و تله گذاری است. به عنوان مثال در موضوع تحریم انتخابات مجلس و سپس شكستن آن از سوی یكی از سران جبهه اصلاحات، عباس عبدی تصریح كرد كسانی به روش سازمان مجاهدین خلق (منافقین)، آن رجل سیاسی را هل می دادند تا خودكشی و انتحار كند! و «نگاه آنها به افراد، ابزاری است». مشابه همین شیوه، تیتر زدن رسانه های زنجیره ای در زمینه لزوم مذاكره با آمریكا و تنش زدایی به عنوان مقدمه حل مشكلات داخلی است. حق بدهید فلان نشریه زنجیره ای را خیرخواه و وطن دوست تلقی نكنیم اگر فراموش نكرده باشیم كه همان نشریه هنگام حمله ارتش آمریكا به افغانستان و عراق، از آنها به عنوان «ارتش آزادیبخش» یاد كرد و درباره حقانیت غرب! در چالش هسته ای با ایران نوشت «ایران تقوای اتمی ندارد و بنابراین غرب نمی تواند اجازه دهد كه ایران صاحب فناوری اتمی شود»! ما در همین تاریخ 61-51 سال گذشته دیدیم كه شبكه رسانه ای عنكبوت، چگونه از رجال سیاسی هم امیركبیر ساخت و هم عالیجناب سرخپوش قتل های زنجیره ای، هم قدیس اصلاح طلبی و هم مزاحمی كه باید از قطار اصلاحات پیاده اش كرد و... به راستی اگر امیركبیر اهل سازش بود، چرا خونش بر زمین ریخت؟ باور كنید امیركبیر خودكشی نكرد!
شبكه عنكبوت قربانی می گیرد اما صرفاً از میان كسانی كه قرابتی با این شبكه دارند و به سوی آن كشیده می شوند. فعالیت این شبكه به عنوان ستون پنجم دشمن، حتماً در تعارض با منافع و امنیت ملی است اما در عین حال نوع تحركات آنها فاش می كند كه در اتاق فكرهای اطلاعاتی و عملیاتی دشمن، چه كسانی و چرا سوژه اند و دشمن دنبال چیست؟ شبكه عنكبوت، ما را به عمق اتاق طراحان اطلاعاتی در سیا و موساد و ام آی 6 دلالت می كند. اگر شعار راهبردی ملت ایران به تأسی از امام و رهبری، «ما می توانیم» و پایبندی به لوازم آن است، شبكه چند ضلعی سیاسی- رسانه ای عنكبوت درصدد اثبات «شما نمی توانید و باید تسلیم شوید» است ولو به قیمت قربانی كردن طعمه های خود! اكنون دو جریان را به سادگی می توان تشخیص داد. 1- متن ملت كه با تأسی به ولایت، در راه استقلال و مقاومت و مجاهدت خستگی ناپذیر و پیشرفت قدم نهاده است 2- محافل حاشیه ای و انگشت نما كه به واسطه زد و بند با بیگانه، دم از تسلیم می زنند و برآتش اختلاف می دمند و یأس آفرینی می كنند. جریان اول كانون جوشان امید و حركت است و حلقه های حاشیه ای، اجاق سرد یأس و در جا زدن و تسلیم.